OLEUS DIARIES

Scotty Hawker: een decennium UTMB en de reis voorbij de trails

Scotty Hawker: A Decade of UTMB and the Journey Beyond the Trails

Al meer dan een decennium is Scotty Hawker (@scotty_hawker) een formidabele aanwezigheid in de wereld van het trailrunning, waarbij hij doorzettingsvermogen, vastberadenheid en een onaflatende passie voor de bergen belichaamt. Afkomstig uit Christchurch, Nieuw-Zeeland, heeft Scotty een naam voor zichzelf opgebouwd als professionele trailrunner voor Team Vibram en neemt hij deel aan de zwaarste ultra-duurwedstrijden over de hele wereld.

Kom mee terwijl we in Scotty's wereld duiken en verkennen wat het kost om te floreren in een van de veeleisendste sporten op de planeet. Of je nu een aspirerend loper bent of eenvoudigweg aangetrokken wordt door verhalen van doorzettingsvermogen, Scotty's reis zal je zeker inspireren.

scotty hawker during utmb trail in Chamonix crossing the finish line
Interview met Scotty Hawker in Chamonix, aug. 2024


Waarom ben je begonnen met trailrunning?

Ik begon met trailrunning als een manier om te ontsnappen aan de drukte van het dagelijks leven. Opgroeien in Christchurch, Nieuw-Zeeland, maakte het gemakkelijk om de trails en bergen op te gaan. Na verloop van tijd voelde ik me aangetrokken tot het gevoel van vrijheid en voldoening dat het me gaf. Het voelde gewoon als het juiste om te doen — het werd een ruimte waar ik volledig mezelf kon zijn.


Welke wedstrijd ren je dit jaar? Kun je ons meer vertellen over de afstand en het hoogteverschil?

Dit jaar ren ik het UTMB hoofdevenement. Het is 170 kilometer met ongeveer 10.000 meter hoogteverschil. Elke keer als ik die cijfers zeg, vraag ik me af waarom ik blijf terugkomen! Dit wordt mijn achtste UTMB, en het is 10 jaar geleden dat ik voor het eerst deelnam. Het is geweldig om bij stil te staan, maar ik voel me nog even opgewonden als de eerste keer dat ik aan de start stond.

Wat geniet je het meest van trailrunning?

Wat ik het meest liefheb, is dat trailrunning voelt als wat ik hoort te doen. Ik geniet van de eenzaamheid die het biedt, maar ik waardeer ook de kameraadschap en vriendschappen die het creëert. Of het nu vijf uur alleen is met mijn hond of met een groep goede vrienden, elke run voelt bijzonder. Ik hou ook van de eenvoud ervan — een paar schoenen aantrekken, een rugzak met uitrusting pakken en op eigen kracht de bergen in gaan. Het geeft een kick om wilde routes te plannen en te zien wat ik kan bereiken.

Wat denk je dat je grootste uitdaging wordt op de UTMB dit jaar?

De grootste uitdaging is niet het parcours zelf — het is de mentale en fysieke voorbereiding ernaartoe. De afstand en het hoogteverschil zijn constanten, maar de echte test ligt in hoe je met tegenslagen omgaat tijdens de wedstrijd. Iedereen heeft te maken met uitdagingen tussen de start en de finish in Chamonix. Succes hangt af van hoe goed je die momenten beheert en vooruit blijft gaan. Wie zich het beste aanpast, zal het beste presteren.

Wie is je grootste steun geweest in je trailrunningleven?

Zonder twijfel zijn mijn grootste supporters mijn ouders geweest. Sinds ik in 2013 of 2014 begon met serieus trailrunnen, zijn ze onwankelbaar in hun aanmoediging. Ze hebben altijd in me geloofd, zelfs wanneer er onzekerheid was over waar dit pad naartoe zou leiden. Hun steun is er niet alleen voor de goede tijden — ze zijn er ook bij in de moeilijke momenten. Wetende dat ze trots op me zijn, wat er ook gebeurt, houdt me gemotiveerd om mijn dromen na te jagen en te blijven streven naar geweldige resultaten.